Όταν γίνει η πρώτη διάγνωση της σκολίωσης (ασυμμετρίες στο σώμα) από τους γονείς ή στο
σχολείο ή στο μπαλέτο ή σε γιατρό κλπ. το παιδί αποστέλλεται στον ειδικό γιατρό που πρέπει να
αφιερώσει πολύ χρόνο για συζήτηση μαζί του. Πρέπει να είναι πολύ αναλυτικός και να εξηγήσει
τα πάντα που αφορούν τη σκολίωση. Θα πρέπει να του εξηγήσει με απλές έννοιες τους κινδύνους της επιδείνωσης (επιθετικές σκολιώσεις) και την ακόμα περαιτέρω αύξηση των ασυμμετριών που δημιουργεί. Μόνο έτσι θα αποκτηθεί η εμπιστοσύνη του παιδιού, για να κάνει σωστή και
καλή θεραπεία . Πρέπει το παιδί να καταλάβει και να πιστέψει ότι ο κηδεμόνας είναι αντίστοιχος
με τα σιδεράκια στα δόντια ή τα γυαλιά που πρέπει να βάλει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στα παιδιά είναι να φορέσουν τον κηδεμόνα στο σχολείο. Δυστυχώς αυτό είναι απόλυτα απαραίτητο. Οι
γονείς θα είναι παρόντες στη συζήτηση με τον ειδικό, χωρίς να παρεμβαίνουν αρχικά, για να καταλάβει το παιδί ότι το πρόβλημα είναι δικό του και η θεραπεία εξαρτάται κυρίως από το ίδιο. Το
πρώτο πράγμα που θα ζητήσει είναι το σώμα του να γίνει συμμετρικό, να φύγουν οι ασυμμετρίες
και να μην υπάρχει σκολίωση. Το ίδιο και οι γονείς. Η σκολίωση είναι κύρια πρόβλημα αισθητικό.
Να διαβεβαιώσουμε παιδί και γονείς ότι μπορούμε να βοηθήσουμε πολύ στο θέμα αυτό, φτάνει
να κάνει σωστή και καλή θεραπεία. Φυσιολογική είναι η έντονη αντίδραση πολλές φορές, αρκετών εφήβων στη σκέψη του κηδεμόνα. Όταν όμως εξηγηθεί με υπομονή ότι δεν υπάρχει άλλος
τρόπος αντιμετώπισης και η επιδείνωση θα αυξηθεί, το σώμα θα χαλάσει περισσότερο ή τα ψυχολογικά προβλήματα δεν θα είναι τώρα που ο κηδεμόνας θα είναι για περιορισμένο χρόνο, αλλά μετά την ηλικία των 18-20 χρ. που θα εμφανιστεί πιθανόν και ο πόνος της παραμόρφωσης,
τελικά συνήθως το παιδί καταλαβαίνει ποιό είναι το απόλυτο συμφέρον του.